جنگ كه شد خيلي‌ها به سيلويا گفتند به ايالات متحده برگردد، اما او نمي‌خواست آدرين و دوستان ديگرش را ترك كند يا درِ شكسپير و شركا را ببندد. «او توانست كتاب‌فروشي را سرپا نگه دارد تا اين‌كه روزي از روزهاي سال 1941 افسري آلماني از راه رسيد تا نسخه‌اي از فينيگانز ويك را كه پشت ويترين ديده بود بخرد و وقتي سيلويا از فروش آن سر باز زد تهديدش كرد كه تمام اموالش را مصادره مي‌كند. سيلويا و دوستانش در عرض چند ساعت تمام اسباب مغازه را به طبقه‌ي بالا بردند و روي اسم مغازه را رنگ زدند. شكسپير و شركا ديگر وجود خارجي نداشت.» شكسپير و شركا هرگز بازگشايي نشد. سيلويا شش ماه را در اردوگاه گذراند. بعد از آزادي خيلي‌ها كوشيدند قانعش كنند كتاب‌فروشي را دوباره باز كند اما او ديگر دل و دماغ اين كار را نداشت. خوشبختانه به جايش تصميم گرفت اين كتاب را بنويسد، بهترين يادواره‌اي كه مي‌شد از زندگي او بيرون كشيد.