ابوالحسن ابتهاج، متولد ۱۲۷۸ در شهر رشت، پايه گذار اصلي برنامه ريزي توسعه در ايران بود. ابتهاج در سال ۱۲۹۹، به استخدام بانك شاهي ايران در آمد و در ادامه، به رياست بانك ملي منصوب شد. به دليل ايستادگي در برابر مداخله و فساد، در سال ۱۳۲۹ از رياست بانك ملي كنار گذاشته شد و به سمت سفير ايران در فرانسه، برگزيده شد. وي با توجه به شهرت بين المللي كه تا آن هنگام به دست آورده بود، به صندوق بين‌المللي پول وارد شد. خدمت اصلي و ماندگار ابتهاج طي دوره تصدي‌اش، ايجاد تحول در ساختار برنامه‌ريزي در ايران و استفاده از دانش اقتصاد، در اين حوزه بود.