کتاب حاضر، روایتی است از زندگی مبارز و مجاهد «ملاصالح قاری». وی که بخشی از جوانی خود را در راه مبارزه با طاغوت و در زندان‌های شاه و بخشی را نیز در اسارت و در زندان عراق گذرانده بود، بسیار ناشناخته است. نویسنده برای ادای دِین به این مبارز و مجاهد انقلابی، خاطرات وی را به رشته تحریر درآورده است. در بخشی از کتاب آمده است: «سید برگشت و با من؛ مردی دشداشه‌‎پوش که فارسی را با لهجه‌ی عربی حرف می‌زد، مواجه شد. با خوش‌رویی همدیگر را بغل کردیم. صورت سید را غرق بوسه کردم. سید از دیدنم خوشحال شد. چنان از دیدارش خوشحال بودم که اصلاً فراموش کردم کجا هستیم.»