موضوع اين کتاب، بررسي آراي «هيدگر» با توجه به فلسفة «هگل»است. بررسي انديشه‌هاي «هگل» و به ويژه «هيدگر» به فهم بهتر و شناخت دورة تجدّد در فلسفه منجر مي‌شود. «شيوه و روش به کار رفته در اين تحقيق آن است که نگارنده، نخست کوشيده تا نحوة مواجهة «هيدگر» با فلسفة «هگل»، تفسيرها و انتقادهاي او از آن فلسفه و آراي ويژة او در اين باب، به ترتيب تاريخي، يعني به ترتيب تاريخ آثاري که «هيدگر» به تفسير متون هگل پرداخته، از آثار «هيدگر» به دست آيد و پس از بيان و گزارش آن‌ها، بررسي و سنجيده شود. «هيدگر» در تمام آثاري که در تفسير فلسفة «هگل» نوشته يا به صورت درس گفتارهايي به زبان در آورده، همواره کوشيده است که خود را به عنوان يکي از طرفين جدّي گفت‌وگو تلقي کند و از موضع مستقل و مستحکم و صاحب‌نظر با هگل مواجه گردد. او در همة گفتگوها بسيار قوي و نافذ ظاهر شده است.