قدمت هنر نمايش در گيلان به بيش از يک قرن مي‌رسد. در زماني که در پايتخت ايران فقط «تعزيه» به عنوان نمايش اجرا مي‌شد، در گيلان، به دليل همجواري با روسيه، يکي از مظاهر تمدن غربي، يعني هنر نمايش، سال‌ها بود که جاي خود را در ميان عموم مردم باز کرده و به موفقيت‌هاي بسياري دست يافته بود. در کتاب حاضر، به تاريخ نمايش گيلان و معرفي پيشکسوتان و بزرگان نمايش شهر رشت پرداخته شده است که از آن ميان مي‌توان فريدون نوزاد؛ احمد بدرطالعي؛ حبيب پورسيفي؛ رضا حقي و بهزاد عشقي را نام برد.