نوشتار توسط «محمدکاظم بن حسين آخوند خراساني» -1255ـ1329 قمري- به زبان عربي به نگارش در آمده و در بردارنده مباحثي پيرامون اصول فقه شيعه است. از جمله موارد مندرج در اين کتاب مي‌توان تعريف موضوع العلم؛ الحقيقه الشرعيه؛ الصحيح و الاعم؛ الاقوال في استعمال اللفظ في اکثر من معني؛ في مقدمة الواجب؛ مسألة الضد؛ في العالم والخاص؛ في بيان الامارات المعتبرة شرعاً او عقلاً؛ في الاصول العملية؛ و في تعارض الادلة و الامارات؛ را نام برد.