از نيمة دوم قرن دوازدهم هجري با برآمدن گروه وهابي در سرزمين نجد و شيوه‌هاي خشنوت‌بار تبليغ و ترويج آنان و نزديك به دو قرن، جنگ با مردم مسلمان، جهان اسلام يكسره تحت تاثير آن رويداد قرار گرفته بود و در همة محافل و مكاتب در شرق و غرب جهان اسلام سخن از آيين و انديشه‌هاي وهابي در ميان بود. در اين دوره فضايي كلي مراكز علمي جهان اسلام از سويي درگير مجادلات ديرينة شيعه ـ سني و از سوي ديگر درگير مجادلات نوپيدايي بود كه ميان وهابيان و مذاهب مختلف اهل سنت و وهابيان و شيعيان درگرفته بود. اثر حاضر به ترجمة «البراهين الجليه في رفع تشكيكات الوهابيه» اثر دانشمند فقيد سيد محمدحسن قزويني ـ از فقهاي شيعه در قرن چهاردهم ـ اختصاص دارد. وي در اين كتاب به بررسي مسائلي مي‌پردازد كه از سوي وهابيان مورد مناقشه قرار گرفته است و بر پاية آن، شيعيان را مشرك و كافر دانسته‌اند. كتاب به همراه مقدمه‌اي دربارة وهابي‌گري و تاريخ پيدايش و جايگاه آنان در جهان اسلام به چاپ رسيده است.