این‌گونه به نظر می‌رسد که هر اندازه پیرتر می‌شویم و هر اندازه که عادات زندگی معمول در ما قدرت می‌یابد جلوه استعاری از گونه‌ای بیماری در زندگیمان سایه می‌گسترد که در آخرین مرحله اندوه و رنج «مرگش» می‌نامیم. «تولستوی» برای جست‌وجوی پاسخی مناسب به پرسش مرگ و سرگذشت انسان پس از آن، مناسبات اخلاقی و ارزش‌های یک نفس خودساخته و دیدگاهی روشن و اصیل را نسبت به جهان هستی ارائه می‌کند. در این کتاب تفسیر اندیشه مرگ از راه تفسیر داستان در آثار تولستوی با نگاهی به داستان «مرگ ایوان ایلیچ» بررسی می‌شود. در بخشی دیگر تصاویر مستند و گاه‌شمار زندگی تولستوی ارائه می‌شود.