صلحي كه همه‌ٔ صلح‌ها را بر باد داد روايتي است از وقايعي كه به فروپاشي امپراتوري عثماني در طول جنگ جهاني اول انجاميد و مايه‌ٔ تغيير اساسي در خاورميانه شد و، بنا به عقيده‌ي نويسنده، به شروع جنگي دامن زد كه همچنان ادامه دارد. اين كتاب تنها به نقش اروپا در خاورميانه نمي‌پردازد، بلكه تأثير اين دگرگوني در خود اروپا را نيز دربرمي‌گيرد. گاه خواننده را با خود به دل بيابان‌هاي شبه‌ جزيره‌ٔ عربستان مي‌برد و با ماجراجويي‌هاي لارنس همگام مي‌كند و گاه از اختلافات و مناقشات دولتمردان اروپايي در پايتخت‌ ها يشان پرده برمي‌دارد. مي‌توان تاريخي را كه اين كتاب بدان پرداخته سِفر پيدايش قرن بيستم و خاورميانه‌ي امروزي دانست. اين كتاب در سال ۱۹۸۹ منتشر شد و به فهرست نهايي جايزه‌ي پوليتزر هم راه يافت.