مورخان به دليل فرهنگ ديرپاي رومي در ميان تمام تمدن‌هاي باستاني آگاهي بيش‌تري از آن دارند. پيشينۀ اين تمدن را مي‌توان دست‌كم به قرن هفتم پيش از ميلاد رسانيد. در آن زمان رم دولتشهر كوچكي در نزديكي ساحل غربي ايتاليا بود و سپس در قرن ششم ق. م حكومتي جمهوري در آن بنا نهاده شد. در طي قرون بعدي اين جمهوري توانست ميدان جغرافيايي خود را وسيع‌تر ساخته و سرانجام به امپراتوري عظيمي با تمدن درخشان مبدل شود. كتاب حاضر به بررسي اين تمدن ديرپا، عظيم و پربار بشري اختصاص دارد. نويسنده سخن خود را با چگونگي بنيان‌گذاري روم و سال‌هاي پيشرفت و توسعۀ آن آغاز نموده و سپس آداب و سنن، طبقات و نهادهاي اجتماعي روم و اقتصاد غالب كشاورزي در اين سرزمين را مورد توجه قرار داده است. حوادث منجر به تقسيم امپراتوري روم و افول آن از ديگرموضوعات كتاب است. كتاب نقاشي‌هاي زيبايي از هنر و تمدن روم را دربردارد.